Voorzitter, in het belang van Brabant is het tijd om scherpe keuzes te maken.

De meeste programma's laten een daling zien van het % groene stoplichten tov burap 1 2025. De voortgang van de realisatie blijft dus méér achter. Het antwoord van het college is echter: méér beleid, méér budget, méér ambtenaren (33 fte erbij). Dat leidt tot nog meer bestuursdrukte, nog meer beleidsstapelen en nog meer verkwisting van publieke middelen. Als ondoelmatigheid hier een beleidsdoel was, stond hij op donkergroen.

Een paar jaar geleden moest in dit huis de 'innovatie' en 'cocreatie' worden gerealiseerd met meer dan een miljoen euro aan allerlei nieuw meubilair: knusse zitjes, zitkubusjes, zitkussens, focus-pods. Vandaag de dag staat het grootste deel van al dat gloednieuwe spul ongebruikt stof te happen in de toren. Want de nieuwste hype is de versterking van het 'ambtelijk vakmanschap', zoals we in de paragraaf bedrijfsvoering kunnen lezen.

Voorzitter,

In mei 2020 werd het beleidskader data vastgesteld, destijds reeds voorzien van onderbouwde kritiek.

Naar aanleiding van een zogenaamd art 217a onderzoek, ligt er nu een statenvoorstel om het beleidskader te verlengen, aan te vullen, en er nog anderhalf miljoen per jaar extra tegenaan te gooien.

Voorzitter,
Het grootste probleem van dit energieperspectief is dat de hoofddoelstelling niet om energiebeleid draait, maar om klimaatdoelen. Door als hoofddoelstelling uit te gaan van een ‘klimaatneutraal Noord-Brabant’ in 2050 waarbij omwille van de CO2-reductie geen fossiele brandstoffen meer gebruikt worden, wordt de klimaatideologie dus leidend. En dat terwijl juist de doemdenkende klimaatscenario’s door nota bene het IPCC zelf herroepen zijn.

Voorzitter,
Dit college presenteert de laatste Perspectiefnota van deze bestuursperiode als ‘beleidsluw’. Het blijkt echter vooral beleids-sluw te zijn: doorweven met sluw beleid. Want we krijgen weer tientallen pagina’s vol wollig proza opgediend, gelikte beleidspropaganda met fraaie foto’s, maar het venijn zit hem in de staart op pagina 36: de status van ‘knelpunten’. Daar wordt een hele trits zaken opgesomd waarvan de kaders, voorwaarden en budgettaire effecten vrijwel ontbreken. Dat is dus met sluw beleid doordrukken met een blanco cheque. Kan het college aangeven wat de kaderstellende betekenis is van deze Perspectiefnota voor deze ‘knelpunten’ en de bevoegdheden die het college hieraan denkt te kunnen ontlenen? En is dat ‘beleidsluw’?