Geacht college,

Zondag 5 juli 2026 heeft netbeheerder Enexis in de regio Tilburg een groot stroomstation tijdelijk uitgeschakeld, zogezegd om overbelasting van het elektriciteitsnet te voorkomen.[1] Hierdoor zaten circa 18.000 huishoudens en bedrijven in onder meer Tilburg, Gilze, Goirle en Hilvarenbeek enige tijd zonder stroom. Volgens Enexis is dit een unieke preventieve ingreep, nog niet eerder op deze schaal toegepast. Deze gebeurtenis onderstreept de toenemende kwetsbaarheid van het provinciale elektriciteitsnet, veroorzaakt door overheidsbeleid.

De PVV heeft daarom de volgende vragen:

Voorzitter,

In de begroting van het Havenschap Moerdijk lezen we het volgende: "De taken van het Havenschap betreffen het bedrijfsmatig (doen) verrichten van werkzaamheden met betrekking tot het aandeelhouderschap van het Havenbedrijf en het verrichten van alle verdere handelingen, die met het vorenstaande in de ruimste zin verband houden of daartoe bevorderlijk kunnen zijn, waaronder het verstrekken van eigen vermogen en financiering aan deze vennootschap en haar groepsvennootschappen alsmede het verwerven van gronden ten behoeve van het Havenbedrijf."

Dat is een brede taakopvatting voorzitter.

Voorzitter, het hebben van duidelijke spelregels met betrekking tot participatie is een goede zaak. Het voorliggende voorstel wekt echter zeer de indruk dat dit college geen zin heeft in de wederkerigheid van participatie, betrokkenheid van burgers of van inspraak.

Het feit dat 'informeren' als een trede op de participatieladder wordt gepresenteerd is een gotspe. Informatievoorziening is geen gunst. Het is een recht, en een fundamentele basisplicht van overheden, verankerd in onder meer de WOO. Dit opvoeren als een trede op de participatieladder maakt duidelijk dat GS zich van de participatieplicht met een Jantje-van-Leiden af wil maken. Een rondje langs de velden leert dat de collega provincies hier massaal heel anders instaan: voor hen is informeren géén particpatie.

Geacht college,

Afgelopen vrijdag en zaterdag, 26 en 27 juni, was er sprake van complete uitval van het busvervoer in Zuidoost-Brabant.[1] Dit kwam omdat de laadinfrastructuur van de busremise in Eindhoven oververhit was geraakt. Er reed alleen nog een oude vertrouwde dieselbus tussen Eindhoven Centraal en Eindhoven Airport. Ook in andere delen van onze provincie waren er problemen met de zero-emissiebussen door te snel leeglopende batterijen.

Hieruit blijkt maar weer hoe kwetsbaar de nieuwe zero-emissiebussen zijn evenals de laadinfrastructuur. We zouden een robuust Ov-systeem moeten hebben om alle reizigers in onze snel groeiende provincie van A naar B te kunnen brengen, maar netcongestie, personeelsgebrek, weersinvloeden etc. laten zien dat van die robuustheid nog geen sprake is.

Daarom hebben wij de volgende vragen:

Geacht college,

Onze fractie heeft kennisgenomen van de recente afspraken tussen de provincie, Milieuorganisatie MOB van Johan Vollenbroek en suikerfabrikant Cosun Beet Company in Dinteloord.[1] De provincie heeft een deal gesloten die de ammoniakuitstoot met circa 95% moet reduceren, in ruil voor het intrekken van procedures door MOB. Dit roept vragen op over de rol van een activistische organisatie, die eerder via rechtszaken druk uitoefent en vervolgens betrokken is bij de uitwerking. Dergelijke deals lijken de industrie op kosten van burgers en bedrijven te belasten en wekken tevens de schijn dat de provincie zwicht voor juridische druk.

De PVV heeft daarom de volgende vragen:

Voorzitter,

de PVV had bij het lezen van de stukken hier en daar een aantal positieve ervaringen, waar we in de bijdrage voor de jaarstukken graag aandacht aan had willen schenken . Helaas vinden de collega's een normale bespreking van de jaarrekening niet de moeite waard en moet het beperkt. Geen ruimte voor complimenten dus.

Wat opvalt is de wederom zeer hoge omvang van het organisatiekostenbudget van tegen de 200 miljoen euro. Voorzitter, een lagere realisatie van behaalde resultaten en minder programmauitgaven, maar tegelijkertijd wederom hogere personeelslasten en een hoger organisatiekostenbudget. Dit is niet uit te leggen. Er moeten scherpe keuzes worden gemaakt met als hoogste prioriteit minder beleidsdrukte en de basis op orde.

Voorzitter, in het belang van Brabant is het tijd om scherpe keuzes te maken.

De meeste programma's laten een daling zien van het % groene stoplichten tov burap 1 2025. De voortgang van de realisatie blijft dus méér achter. Het antwoord van het college is echter: méér beleid, méér budget, méér ambtenaren (33 fte erbij). Dat leidt tot nog meer bestuursdrukte, nog meer beleidsstapelen en nog meer verkwisting van publieke middelen. Als ondoelmatigheid hier een beleidsdoel was, stond hij op donkergroen.

Een paar jaar geleden moest in dit huis de 'innovatie' en 'cocreatie' worden gerealiseerd met meer dan een miljoen euro aan allerlei nieuw meubilair: knusse zitjes, zitkubusjes, zitkussens, focus-pods. Vandaag de dag staat het grootste deel van al dat gloednieuwe spul ongebruikt stof te happen in de toren. Want de nieuwste hype is de versterking van het 'ambtelijk vakmanschap', zoals we in de paragraaf bedrijfsvoering kunnen lezen.

Voorzitter,

In mei 2020 werd het beleidskader data vastgesteld, destijds reeds voorzien van onderbouwde kritiek.

Naar aanleiding van een zogenaamd art 217a onderzoek, ligt er nu een statenvoorstel om het beleidskader te verlengen, aan te vullen, en er nog anderhalf miljoen per jaar extra tegenaan te gooien.

Voorzitter,
Het grootste probleem van dit energieperspectief is dat de hoofddoelstelling niet om energiebeleid draait, maar om klimaatdoelen. Door als hoofddoelstelling uit te gaan van een ‘klimaatneutraal Noord-Brabant’ in 2050 waarbij omwille van de CO2-reductie geen fossiele brandstoffen meer gebruikt worden, wordt de klimaatideologie dus leidend. En dat terwijl juist de doemdenkende klimaatscenario’s door nota bene het IPCC zelf herroepen zijn.

Geacht college,

Het Brabants Dagblad doet verslag[1] van een uiterst kritisch rapport dat bureau Kwink heeft gepresenteerd over de verdeling van de 33,6 miljoen euro aan cultuursubsidies voor 2025-2028. Volgens het rapport heeft de provincie haar eigen regels niet nageleefd, cruciale controles achterwege gelaten, afwijkingen van de adviescommissie niet gecorrigeerd en zelfs verschillende uitslagen per post en online verstuurd. Dit heeft geleid tot een recordaantal bezwaren, zes extra toekenningen ter waarde van 2,6 miljoen euro en diep wantrouwen in de sector. Het is de tweede keer in zes jaar dat dezelfde fouten worden gemaakt, ondanks eerdere beloftes van beterschap na het vorige “schandaal” in 2020.

De PVV heeft daarom de volgende vragen:

Geacht college,

In de uitzending van Focus Den Bosch van 8 mei jl.[1] werd het Brabant Outcomes Fund (BOF) uitgebreid besproken, met het Refugee Team als specifiek voorbeeld van één van de zogeheten impactondernemers waar het fonds in heeft geïnvesteerd. Gedeputeerde Boelema lichtte de aanpak van het BOF in de uitzending toe.

De PVV heeft hierover de volgende vragen:

Geacht college,

Volgens een statenmededeling over de tweede ronde van het Brabant Outcomes Fund (BOF) is het college voornemens om het BOF onder te brengen bij het Amerikaanse impactfonds Stichting Draper Richards Kaplan (DRK). Volgens het college omdat noch de provincie zelf, noch de Brabantse Ontwikkelings Maatschappij (BOM) zogenaamd over de juiste expertise zou beschikken. De middelen die DRK voor de uitvoering van het BOF ter beschikking krijgt worden grotendeels als begrotingssubsidie ter beschikking gesteld.

De PVV heeft hierover de volgende vragen:

Voorzitter,
Dit college presenteert de laatste Perspectiefnota van deze bestuursperiode als ‘beleidsluw’. Het blijkt echter vooral beleids-sluw te zijn: doorweven met sluw beleid. Want we krijgen weer tientallen pagina’s vol wollig proza opgediend, gelikte beleidspropaganda met fraaie foto’s, maar het venijn zit hem in de staart op pagina 36: de status van ‘knelpunten’. Daar wordt een hele trits zaken opgesomd waarvan de kaders, voorwaarden en budgettaire effecten vrijwel ontbreken. Dat is dus met sluw beleid doordrukken met een blanco cheque. Kan het college aangeven wat de kaderstellende betekenis is van deze Perspectiefnota voor deze ‘knelpunten’ en de bevoegdheden die het college hieraan denkt te kunnen ontlenen? En is dat ‘beleidsluw’?

Geacht college,

De PVV hecht groot belang aan maximale transparantie van de overheid, liefst door actieve openbaarmaking van bestuurlijke documenten maar ook de WOO kan hierbij een belangrijk instrument zijn. Onze fractie is dan ook ontstemd over het volgende bericht uit de lijst van openbare besluiten van GS van 24 maart jl.[1]: ‘In een Woo-besluit van10 februari 2025 zijn beheerplannen van twee professionele partijen over de verkoop van 16 clusters natuurgronden niet openbaar gemaakt. Tegen dit besluit is bezwaar gemaakt bij de hoor- en adviescommissie (HAC). Op verzoek van de provincie heeft ook het kantoor van de landsadvocaat naar de casus gekeken. Die oordeelt, in tegenstelling tot de HAC, dat de stukken niet openbaar gemaakt hoeven worden omdat ze bedrijfsgevoelige informatie van private partijen en een aantal persoonlijke beleidsopvattingen bevatten. Gedeputeerde Staten (GS) volgen het advies van het kantoor van de landsadvocaat op.’

Geacht college,

Tot onze grote frustratie hebben wij vernomen dat de aanpak van de dodenweg N270 mogelijk opnieuw vertraagd wordt.[1] Op deze provinciale weg gebeuren regelmatig (ernstige) ongelukken, daarom is haast geboden om de weg veiliger te maken en de doorstroming te verbeteren. Maar nu lijkt de Commissie voor de Milieueffectrapportage roet in het eten te gooien waardoor de aanpak van de N270 mogelijk wéér ernstige vertraging oploopt. En dat alles omdat het leefgebied van de hagedis in het gedrang zou komen volgens de commissie. Een woordvoerder van de Gedeputeerde Smeulders heeft al meteen aangegeven het advies van de commissie “zeer serieus te nemen”, dus de zoveelste jarenlange vertraging ligt op de loer. En zo blijven we in Brabant maar eindeloos soebatten met de aanpak van de rijks- en provinciale wegen. Hierdoor stijgt het fileleed met het jaar en blijven er ongekend veel verkeersslachtoffers vallen omdat de wegen niet goed worden onderhouden en/of verbreed.

Daarom hebben wij de volgende vragen:

Voorzitter,

In de themavergadering bleek dat we het over 3 dingen eens zijn:
- hier ligt geen fraai dossier voor;
- ons erfgoed moeten we koesteren en beschermen;
- investeringen met geld uit onze immunisatieportefeuille dienen binnen Brabant te blijven.

Maar voorzitter, er worden slechte argumenten opgevoerd om de portefeuille erfgoedpanden per se als één geheel weg te doen aan BOEi, en hen een goedkope lening van 37 miljoen te geven.

Voorzitter,

Volgens het voorliggende voorstel hebben PS op 1 juni 2013 besloten om het Groen Ontwikkel Fonds in te stellen. Het was echter 21 juni 2013, maar ja, als de stukken nog steeds niet op de website staan valt dat niemand op .....

Voorzitter, laat duidelijk zijn dat de PVV geen Groen ontwikkel fonds wil. Goede zorg voor onze mooie bossen, vennen en heides prima, maar geen peperdure nepnatuur via een fonds op afstand.

Geacht college,

De N264 kent een zorgwekkende reeks (dodelijke) ongevallen.[1] 23 februari jl. vond er opnieuw een fataal ongeval plaats bij Mill, waarbij een 44-jarige bestuurder om het leven kwam. Dit was al het tweede dodelijke ongeval op deze weg in 2026, na een eerder incident bij Uden eerder dit jaar. Ook in 2024 vond er een dodelijk ongeval plaats bij Volkel. Ondanks eerdere reconstructies en aanpassingen blijven weggebruikers, blijkens de reacties die De Gelderlander heeft opgehaald, massaal melding maken van risicovol gedrag, met name hard rijden en veelvuldig illegaal inhalen over de doorgetrokken streep. Gewezen wordt op de combinatie van een rechte, monotone weg met een maximumsnelheid van 80 km/u als belangrijke risicofactoren. Gezien deze herhaalde ernstige incidenten en de breed gedeelde zorgen onder weggebruikers is het wellicht noodzakelijk om de weginrichting nog eens goed onder de loep te nemen.

Daarom hebben wij de volgende vragen:

Geacht college,

Uit onderzoek van regionale omroepen[1] blijkt dat meer dan de helft van de bushaltes in Nederland ontoegankelijk is voor mensen met een beperking, met name voor visueel beperkten (zes op tien haltes) en motorisch beperkten (bijna de helft). Vooral in plattelandsgebieden ontbreken hulpmiddelen zoals geleidelijnen en aangepaste perrons. Stedelijke gemeenten scoren beter, maar gebruikers ervaren nog altijd problemen met infrastructuur en buschauffeurs.

Daarom hebben wij de volgende vragen: